موبایل اسلامی
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
 


  چاپ        ارسال به دوست

ریشه دردهای شما گناهان شماست

مولی مان میفرمود که این را بدانید ألا اخبرکم بدائکم و دوائکم،نمی خواهید به شما بگویم درد شما چیه؟ دوای شما چیه؟ داؤکم الذنوب ودواؤکم الاستغفار درد شما گناهان شماست، آنرا گردن کسی نیاندازید، ای زمین، ای آسمان و فلان، خودتان گناهکار هستید، دنبال گناه اینهاست، این مجالسنا(مجالس ما) باید شفاخانه علی علیه السلام باشد او طبیب است، دستور بدهد.

ألا اخبرکم بدائکم و دوائکم نمیخواهید به شما بگم درد شما چیه؟ درمان شما چیه؟ گناه شما درد شماست، توبه شما درمان شما، قرآن میگوید ریشه دردهای شما گناهان شماست، اینرا (گناه) ترک بکنیم ولی ما نمیشنویم، نه تنها حرف بزند بلکه عمل بکند. بدتر میشویم ما، سال به سال، ماه به ماه ، روز به روز بدتر میشویم، تا این باشد بلا بر ماست، قرآن میگه هست، حالا شما دنبال چه می روید؟ خانه از پای بست ویرانست         خواجه در فکر نقش ایوان است، غالبا اینجوریه پس چرا ما نمیخواهیم باور کنیم قرآن را که می گوید این فساد در برّ و بحر بخاطر گناهان شماست، گناه نکنید تا من با شما خوب باشم، با من صاف باشید تا من با شما صاف شوم، از ترازو کم کنی من(قرآن) هم کم میکنم،شما که اینقدر طغیان و عصیان می کنید من با شما صاف نمی شوم، استغفروا ربکم ثم توبوا الیه، ألا اخبرکم بدائکم و دوائکم، داؤکم الذنوب ودواؤکم الاستغفار دیگر چه بگویم؟ قرآن اینها را میگوید، مولی امیر المومنین(ع) اینرا میگوید، درد شما گناهان شماست درمان شما توبه شماست، تا توبه نکنی با این حرفها درست نمیشود، هرچه سیاست درست کنی اقتصاد درست کنی فرهنگ درست کنی نمیشود، همه کار را بکنید و در عین حال ریشه را پیدا کنید، اینها ظواهر کار است، باید هم باشد، شکی در آن نیست، اما آنیکه هست ، عمده اینست که قرآن میگوید من اینکار را میکنم ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ اَیْدِی النّاسِ

آیت الله ضیاء آبادی


٠٩:٣٨ - دوشنبه ٨ آذر ١٣٩٥    /    عدد : ٦٥٣٣٦    /    تعداد نمایش : ٢١٨


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




تقویم
اوقات شرعی
پیوندها
حضرت امام عصر (عج) فرمودند : ان استرشدت أرشدت ، و ان طلبت وجدت . اگر خواستار رشد و كمال معنوي باشي هدايت مي شوي ، و اگر طلب كني مي يابي . بحارالأنوار ، ج 51 ، ص 339